بررسی کاریوتیپی گونه های بخش heliobrychis از جنس اسپرس(onobrychis) موجود در ایران

نویسندگان

فرنگیس قنواتی

f. ghanavati seed and plant improvement institute, karaj, iranموسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، کرج مریم تاجدینی

m. tajdini university of payam-e-nour, najafabad, iranدانشکده علوم، دانشگاه پیام نور، نجف آباد مهدی یوسفی

m. yousefi university of payam-e-nour, najafabad, iranدانشکده علوم، دانشگاه پیام نور، نجف آباد حسن امیرآبادی زاده

h. amirabadizadeh agricultural and natural resources research center of khorasan razaviمرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، مشهد

چکیده

در این تحقیق نه گونه از بخش heliobrychis جنس onobrychis (اسپرس)، از مناطق طبیعی ایران جمع آوری و با استفاده از مریستم انتهایی ریشه، تعداد و ابعاد کروموزم ها در مرحله میتوز اندازه گیری و فرمول کاریوتیپی هر گونه تعیین شد. تعداد کروموزوم پایه در گونه ها بین 7= x و 8= x و تیپ کروموزوم ها نیز از نوع متاسنتریک تا ساب متاسنتریک بود. بیشترین مقدار طول ژنوم متعلق به گونه o. scrobiculata (26/24 میکرون ) و کمترین میانگین طول ژنوم به گونه o. lunata (76/14 میکرون) تعلق داشت. گونه o. heliocarpa با فرمول کاریوتیپی m 16 بیشترین درصد شکل کلی (856/44 ) و کمترین مقدار شاخص نامتقارن بودن درون کروموزومی (218/0) و گونه o. oxyptera با فرمول کاریوتیپی sm 14+ m 2 کمترین درصد شکل کلی (552/32) و بیشترین شاخص نامتقارن بودن درون کروموزومی (489/0) را داشتند. در میان گونه های مورد بررسی گونه های o. heliocarpa و o. lunata در کلاس a قرار گرفتند و دارای کاریوتیپ های متقارن تر بودند که نشان دهنده ابتدایی تر بودن این دو گونه است. گونه o. oxyptera در کلاس b 3 قرار گرفت و کاریوتیپ آن به سوی نامتقارنی و پیشرفته بودن تمایل داشت. در تجزیه به مولفه های اصلی، سه مولفه اول بیش از 96 درصد از تنوع بین داده ها را توجیه کردند. در تجزیه خوشه ای به روش ward بر اساس صفات کاریوتیپی گونه های مورد مطالعه در دو گروه مجزا قرار گرفتند. نتایج حاصل از این تجزیه برای رده بندی گونه ها و انتخاب گونه های نزدیک به یکدیگر برای انجام تلاقی بین گونه ای قابل استفاده است.

برای دانلود باید عضویت طلایی داشته باشید

برای دانلود متن کامل این مقاله و بیش از 32 میلیون مقاله دیگر ابتدا ثبت نام کنید

اگر عضو سایت هستید لطفا وارد حساب کاربری خود شوید

منابع مشابه

بررسی کاریوتیپی گونه های بخش Heliobrychis از جنس اسپرس(Onobrychis) موجود در ایران

  در این تحقیق نه گونه از بخش Heliobrychis جنس Onobrychis (اسپرس)، از مناطق طبیعی ایران جمع‌آوری و با استفاده از مریستم انتهایی ریشه، تعداد و ابعاد کروموزم‌ها در مرحله میتوز اندازه‌گیری و فرمول کاریوتیپی هر گونه تعیین شد. تعداد کروموزوم پایه در گونه‌ها بین 7= X و 8= X و تیپ کروموزوم‌ها نیز از نوع متاسنتریک تا ساب متاسنتریک بود. بیشترین مقدار طول ژنوم متعلق به گونه O. scrobiculata (26/24 میکرون ...

متن کامل

گونه جدیدی از جنس Onobrychis بخش Heliobrychis از ایران

گونه Onobrychis mozaffarianii از نواحی مرکزی ایران به عنوان گونه جدیدی برای دنیا به همراه تصویر شرح داده می‌شود. این گونه با گونه خویشاوند خود O. andalanica مقایسه می‌گردد.

متن کامل

گونه جدیدی از جنس onobrychis بخش heliobrychis از ایران

گونه onobrychis mozaffarianii از نواحی مرکزی ایران به عنوان گونه جدیدی برای دنیا به همراه تصویر شرح داده می شود. این گونه با گونه خویشاوند خود o. andalanica مقایسه می گردد.

متن کامل

تنوع کاریوتیپی در گونه های جنس ارغوان در ایران

گیاه ارغوان (Cercis) متعلق به خانواده Caesalpinaceae است. دو گونه از این جنس به نام‌های C. siliquastrum, C. griffithii در ایران حضور دارند. در این پژوهش 4 جمعیت از گونه‌های C. siliquastrum (1 جمعیت) و C. griffithii (3 جمعیت) مورد مطالعه سیتوژنتیکی قرار گرفت و پارامتر‌های کروموزومی در هر جمعیت بررسی شد. کلیه جمعیت‌‌ها با عدد پایه کروموزومی 7n= دیپلوئید و دارای فرمول کاریوتایپی 14x=2n =2 بودند.

متن کامل

مطالعه کاریوتیپی برخی از گونه های جنس اسپرس(Onobrychis)

در این تحقیق چهارده جمعیت از بخش های Hymenobrychis، Lophobrychis و Onobrychis از جنس Onobrychis، جمع‌آوری شده از مناطق طبیعی ایران، با استفاده از مریستم انتهایی ریشه و اندازه‌گیری تعداد و ابعاد کروموزم‌ها درتقسیم میتوز و فرمول کاریوتیپی هر گونه ارزیابی شدند. تعداد کروموزوم پایه در گونه ها 7=x یا 8=x و نوع کروموزومها نیز از نوع متاسنتریک(m) تا ساب متاسنتریک(sm) بود. بیشترین میانگین طول ژنوم متعل...

متن کامل

مطالعه کاریوتیپی گونه هایی از جنس Salsola

در این تحقیق کاریوتیپ 8 گونه سالسولا با استفاده از مریستم نوک ریشه و مشاهدات متافاز میتوزی مورد بررسی قرار گرفت. گونه های مطالعه شده S. nitraria، S. crassa، S. dendroides، S. incanescens، S. kali، S. tomentosa و S. richteri وS. rigida می باشند. براساس شمارش کروموزومی، گونه های مورد مطالعه در چهار گروه 2n=2x=18 (4 گونه) و 2n=4x=36 (2 گونه) و 2n=6x=54 (1 گونه) و 2n=8x=72 (1 گونه) قرار گرفتند. با ...

متن کامل

منابع من

با ذخیره ی این منبع در منابع من، دسترسی به آن را برای استفاده های بعدی آسان تر کنید


عنوان ژورنال:
به نژادی نهال و بذر

جلد ۲۶، شماره ۲، صفحات ۲۶۹-۲۸۴

میزبانی شده توسط پلتفرم ابری doprax.com

copyright © 2015-2023